Inchecken voor je verder gaat

Het zijn roerige tijden, merk jij dat ook? Natuurlijk merken we allemaal wel iets van grotere verschuivingen in bijv de kerk, het bankwezen, het klimaat en ga zo maar door. Maar de laatste maanden merk ik ook veel veranderingen op persoonlijk vlak: bij mezelf, vrienden, familie, cliënten. En dan gaat het om grote veranderingen zoals: verlies (van een baan, een dierbare, een liefde, relatie, kind) en nieuwe wegen (zoals carriere switch, toch voor jezelf beginnen, verhuizen, nieuwe liefde, oude liefde, scheiding) Het zijn veranderingen die je leven op de kop kunnen zetten. Soms bewust zelf gekozen, soms voelt het alsof het je zomaar overkomt.

Veranderingen kunnen veel angst meebrengen. Door verandering krijg je nieuwe mogelijkheden, maar je verliest ook houvast. Het doet wat met je basis, je zelfbeeld, je toekomst perspectief. En hoe ga ik, ga jij, gaan wij daar mee om? Emoties kunnen ons behoorlijk overspoelen. Ik word soms ’s nachts wakker en kan de angst en het verdriet door mijn lijf voelen gieren. Want verandering geeft vaak ook een periode van het-niet-weten. De periode die onzeker is en je nog niet helder hebt welke stappen er te zetten zijn. Clienten vragen me regelmatig: Wat moet ik doen? De angst is groot, het verdriet kan me overspoelen, en ik weet het gewoon niet.

En hoe lastig het ook is, dat voel ik zelf ook, deze periode van het-niet-weten is ook erg waardevol. De emoties er laten zijn zonder er in te verdrinken geeft ook lucht en ruimte. Even durven snikken, of met grote letters in je dagboek schrijven: ik ben zooo bang, of een vriend of vriendin bellen en vertellen hoe zeer je het niet weet, zonder dat die ander een oplossing hoeft te bedenken… het geeft ruimte aan wat er is in jou.

Eigenlijk is het inchecken. Inchecken bij jezelf: hoe is het nu bij mij? Wat voel ik in mijn lijf? ’s Nachts kunnen die emoties heel rauw naar boven komen. Overdag hebben de gedachtes er meer invloed op. En inchecken is dan eigenlijk gewoon met je aandacht naar je lijf: wat voel ik? Wat gebeurt er in mij? Soms is het een unheimisch gevoel in je buik wat je overvalt en komt dat voort uit verdriet, soms een knoop in je maag die je boosheid laat merken, of een krop in je keel die graag geuit wil worden, een steen op je hart die zo graag ruimte wil… Inchecken is even aandacht voor wat er nu is in jou.

Maar let op; de valkuil is alle gedachtes erover. Veel emoties komen voort uit gedachten: maar als dat gaat gebeuren dan… Stel voor dat… Ik hoop niet dat… Veel mensen kennen dat. Dan bedenk je een scenario waar je bang voor bent en voel je daar van alles bij. Maar het is niet wat er nu is. Nu is er alleen de angst en het niet-weten waarschijnlijk. En wat als je de angst er even laat zijn? Oja, hier is mijn angst. Het is ook wel heel spannend. Of Oja, hier is mijn verdriet. Tjonge, dat voelt zwaar zeg. Het valt ook niet mee.

Als je incheckt kijk je dus naar je lijf, wat voel je nu? Wat komt er naar boven? En als je er een gedachte over hebt, is prima. Mag je ook weer loslaten. (bijv. nou die knoop in mijn maag zal wel over de ruzie met mijn moeder gaan… dit mag je dan weer loslaten. Je hoeft alleen maar te voelen: hee, ik maak me zorgen, of ik ben nog boos)

En voor degene die ’s nachts last hebben van overspoelende emoties: schrijf het even van je af. In een brief aan jezelf, aan je lief, aan diegene die je verliest, aan God, of aan het kleine kind in jou. Het helpt om het uiting te geven. Lekker huilen kan ook helpen, als je daar bewust even tijd voor maakt. Kies een vorm uit het en rond het af. Stap je bed weer in en slaap lekker verder.