Al scrollend op de eindeloze wereld van internet kwam ik een kort filmpje tegen over de 3 toxische mythes over geld.

  1. er is niet genoeg
  2. meer is altijd beter
  3. ik kan er niets aan doen

Prachtig vond ik het, want ik herkende mijn valkuilen er zo in. Ik heb meerdere keren op een punt in mijn leven gestaan dat ik een mooie droom had waar ik blij van werd en wat ik door (gebrek aan) geld toch maar niet door liet gaan. Dat klopte toen ook, want ik durfde niet te vertrouwen dat het ook anders kan.

Ken jij ze ook die overtuigingen: wie rijk wil zijn, moet hard werken – als je een dubbeltje bent, word je nooit een kwartje – het komt je niet zomaar aanwaaien – je zult nog wel een veer moeten laten – idealen en dromen zijn per definitie niet realistisch…. om maar even een paar te noemen. De overtuigingen belemmerden mij in mijn vrije dromen, en mijn verlangen om te groeien, om iets in de wereld te zetten, om iets te veranderen of vooral meer mezelf te zijn.

Toegeven: ik was gewoon hartstikke bang. Bang dat die overtuigingen gewoon waar waren, al voelde ik ergens wel dat het niet klopte, dat er meer mogelijk was en dat ik me in oorsprong ook best vrij zou kunnen voelen, dat ik/wij werkelijk vrij zijn… Ik had veel veiligheid nodig en kleine stapjes in mijn eigen ontwikkeling, om zo stukje bij beetje meer te vertrouwen en zo ook meer te durven.

En gaandeweg in mijn leven werd ik me meer bewust van mijn onvrijheid, mijn aanpassen, mijn angst en daardoor mijn belemmeringen – die ik mezelf oplegde! En ik ging steeds meer voelen hoe ik wel vrijheid ben, hoe liefde er gewoon is, wat overvloed voor mij betekent en dat ik bang ben voor tekort.

Over de mythes:

1. Herken je het? Er is niet genoeg – onze hele maatschappij is erop gebaseerd. En in ons zelf speelt het niet eens alleen wat betreft geld, maar ook als het gaat om liefde, aandacht, werk, vrede. (het kan immers niet altijd feest zijn…) Maar het klopt voor mij niet meer: er is vrede, er is liefde en aandacht in overvloed! We hoeven er alleen maar naar terug te keren, want wij zijn het. En hiermee ontstaat er ook veel ruimte voor vrijuit leven, dromen, groeien, Zijn. Ik durfde weer te gaan dromen. Dit keer nadat mijn partner en ik besloten uit elkaar te gaan en ik de vrijheid durfde te nemen om te voelen welke woonvorm bij mij passend is. Ik kwam zo mijn overtuigingen in tekort tegen. Dat als ik mezelf zou zijn, ik de ander zou verliezen. Dat leek in eerste instantie ook zo. Omdat we uit elkaar gingen. Maar mijn liefde blijft stromen (wat een overvloed) en we zijn nog steeds goeie maatjes. Bijzonder en mooi dat het zo kan. En de situatie is zelfs zo dat ik vanuit de nog steeds veilige bedding van het thuis dat we hebben met z’n vieren kan werken aan de nieuwe woonvorm. Een tiny house voor mij en onze kids. Mijn bankrekening is niet toereikend om dit zelf te betalen, maar wel een groot deel. En ik zie mijn overvloed in wat ik de wereld te bieden heb: massages, workshops, organisatie van inspiratiedagen, gastvrijheid…. Ik zie hoe dit ook van grote waarde is in deze wereld. En (bibberig, want oj wat is dit eng) durf ik dit in te zetten om de rest van het bedrag te crowdfunden.

2. meer is altijd beter: hoe is dat voor jou? Ik kwam er in mijn bewustzijnsproces achter dat meer mij in materiële zin vooral in de weg zat. Ons huis slipt bijna dicht van de spullen, waarvan we een overgroot deel niet gebruiken. Maar ook merkte ik dat ik eigenlijk teveel deed, te volle agenda, teveel tegelijk en dan met halve aandacht. Ik moest veel van mezelf. Ook naar anderen toe. Mijn lijf gaf geregeld aan dat het genoeg was, dat ik buiten zijn, rust of ontprikkelen nodig had. Maar luisteren was nog lastig, want ik moest toch meer, sneller, anders? Wat een ruimte en vrijheid nu ik steeds duidelijker voel dat ik BEN, dat er niets anders hoeft dan hoe het nu is. Dat ik al ben, en niet hoef te worden. En hoe vrijer ik me hierin voel, des te meer stroomt de overvloed weer: ik kan zo voluit liefhebben, zo voluit genieten van mijn kopje koffie (met opgeklopte melk!) in het zonnetje, zo voluit in de sessies in mijn praktijk opgaan. Zo genieten van de workshops die ik geef, die ik meemaak als deelnemer, zo mijn lijf en hart en ziel inzetten als ik voluit dans. Dat voelt als een grenzeloze meer, of vooral als een groot ZIJN met alles wat er in en om mij is…. Dat is een erg erg fijn gevoel. Dus niet meer het streven naar meer, maar het zijn met wat is en wat stroomt er dan veel…

3. ik kan er niets aan doen: wat een verlammende gedachte! Zo is het nu eenmaal, zo ben ik nu eenmaal, het is niet anders… Als het gezegt wordt zit er vaak een soort bitterheid bij. (ik zou wel willen, maar ja…) Het verdrietige hierin is dat we wel anders zijn uit onze kern, maar dat gevoel zijn kwijtgeraakt door alle angst en schrik en het aanpassen in de loop van ons leven. Verdrietig als je dan keer op keer voelt hoe het leven je tegenslagen biedt. En toch zijn we in de kern zo rijk, zo vrij, zo liefdevol…. en vanuit die kern kan er zoveel. Weet je steeds beter wat bij jou past, wat jij in dit leven wilt ervaren, wat jij deze wereld te bieden hebt. En er zijn miljoenen manieren om dit ook te doen. Zonder dat je keihard hoeft te werken, (als je immers mee beweegt wordt hard werken, lekker stromen, ipv tegen de stroom in ) Juist dat te doen waar jij in stroomt, waar jij van bloeit, groeit en overstroomt; dat is wat deze wereld nodig heeft: ons overstromend hart.

En ja geld is handig om vorm te geven wat je graag wilt. Maar niet de enige manier. Dus laten we ons niet blind staren op het wel of niet hebben van geld. Maar ons richten op onze prachtige hart, het volgen van onze eigen stroom, waarin we ook zo verbonden zijn met al wat leeft. Geld is ook maar een middel, zoals er zoveel middelen zijn om ons hart te volgen.