Mij wordt wel eens de vraag gesteld: “waarom steeds stilstaan? Ik wil juist bewegen, vooruit, ontwikkelen…” Mooie vraag. Het zette mij ook aan het denken. Want waarom blijf ik maar zeggen dat het belangrijk is om stil te staan? Wat levert het mij op? Wat zie ik bij anderen gebeuren als ze meer gaan stilstaan? Ik keek ook eens door de blogs die ik eerder schreef. Steeds weer komt terug: sta eens stil, haal eens adem… Veel van het zelfde en toch steeds weer anders. Maar wat is de kern?

  1. Wie stil staat, kan beter naar haar hart luisteren. We weten soms echt niet wat we moeten doen, hoe alles vol te houden. En toch zit alle wijsheid, alle antwoorden al in jou. Lekker vaag misschien en tegelijkertijd zo concreet. Diep van binnen weet jij best wat goed voor je is en wat je zo graag zou willen. Er zitten waarschijnlijk allerlei mitsten en maren voor. Die veroorzaakt worden door angst voor overgave, angst voor afwijzing, angst voor pijn, verdriet, verlies. Als je stil staat voel je sneller waar je angst ligt, welke mitsen en maren deze angst creëert en in de stilte is er ook je hart. Dat prachtige hart wat onze poort is naar verbinding, wijsheid, liefde, vrede. Hoe meer je stil kunt zijn, hoe duidelijker je je hart kunt horen. Wat zegt jouw hart voor nu? Voor dit moment? En wat zegt het over het grotere geheel? Soms krijg je letterlijk woorden die in je opkomen, soms is het een sterk en kloppend gevoel. Het is een prachtig onderzoek om je hart beter te leren kennen en te gaan luisteren. Life changing garanty!
  2. Wie stil staat, kan verder.  Als je stil staat, blijkt regelmatig dat je eigenlijk iets anders  voelt of wilt dan je dacht. Stil staan geeft de kans om verder te gaan met wat werkelijk voor jou belangrijk is. Als ik stil zit kan ik soms van te voren bedenken: nu ga ik stilzitten dan heb ik energie en inspiratie om daarna een nieuwe blog te schrijven, of een aantal huishoudelijke dingen te gaan doen. En als ik dan zo stil zit, komt er een ander verlangen naar boven: Ooh, ik wil naar buiten met mijn handen in de grond. Ik ga in de tuin werken. (of even liggen, of juist dansen met mijn dochter, pianospelen of verder in mijn boek lezen…) als je stil staat kom je dus ook werkelijk verder omdat je kunt voelen wat voor jou er toe doet. Wat je werkelijke behoefte is. Dat brengt je verder op je eigen pad.
  3. Wie stil staat, verbindt. Heb jij dat ook, dat je mensen hebt gesproken maar dat het leeg kan voelen? Dat sommige gesprekken er eigenlijk helemaal niet toe doen, maar een vorm zijn? Ik kom dat regelmatig tegen. En het geeft niet, want het hoort erbij in het leven, zo doen we dat soms. Maar ik kan er soms ook een verdrietig gevoel van krijgen. Want wat mijn hart het liefste wil is verbinden. Verbinden met mijzelf, met mijn omgeving en de mensen om mij heen. Als ik daarbij stil sta, kan ik ineens sterk voelen met wie ik contact wil. En soms kan ik ook stil staan midden in het gesprek en een totaal andere vraag popt er in mij op… Ik sta er wel om bekend dat ik soms nog al onverwachtse dingen kan vragen. Naast een beetje ongemak geeft dat ook prachtige gesprekken. Niet als ik er over na ga denken. Dan werkt het averechts. Nee, ik bedoel het stilstaan, die ander echt zien en erkennen als mens en dan poppen er dus bijzondere vragen op. Of soms is het gewoon even stil. Wat ook bijzonder verbindend is.
  4. Wie stil staat, krijgt energie. Stil staan lijkt passief. Vooral als je gewend bent flink te knallen. Want knallen kan zo heerlijk zijn en efficient, want je hebt aan het eind van de dag weer behoorlijk wat gedaan. Maar als je stil staat, regelmatig pauze neemt en even met de aandacht naar binnen, merk je sneller wat echt belangrijk voor je is. En kun je meer gefocust knallen met alle aandacht voor dat wat je doet. Het levert meer plezier en voldoening op. En dat tevreden gevoel hoeft dan niet te wachten tot ’s avonds als je uitgeteld op de bank ligt. Stil staan levert energie op. En voldoening. Uiteindelijk zijn er veel minder dingen werkelijk belangrijk, waar we werkelijk onze energie in willen steken. En die dingen die ons werkelijk raken, blij maken, om die dingen met aandacht te doen, dan gaat de energie vanzelf stromen. Jouw energie steek je erin en je krijgt er net zo goed weer energie voor terug.