Bijna valentijnsdag en hoewel het een heel commercieel gebeuren is geworden, toch altijd weer goed om eens stil te staan bij de Liefde.

Ik kom regelmatig tegen in mijn praktijk, dat mensen zeggen: ik doe alles voor een ander. Maar krijg er weinig voor terug. Dan vraag ik vaak: wat doe jij voor jezelf? Wat zou jij nu heel graag willen krijgen? En geef je dat jezelf? Vaak is dat wel even schrikken, soms ook emotioneel: ach, ik wil zo graag aandacht, een arm om me heen, schouder om op te leunen, leuke dingen doen met iemand, niet meer alleen zijn… Soms kun je daar zo naar verlangen. En tegelijkertijd doe je het niet voor jezelf. Want aandacht voor jou kun je ook zelf geven door het warme bad, het mooie boek, je lievelingstaartje. Of juist door aan te geven: Goh, zou je even naar me willen luisteren, ik wil graag even vertellen hoe mijn dag was. Mag ik even bij jou zijn? Als je veel voor anderen klaar staat, straal je ook vaak uit: Ik heb het goed voor mekaar. Ik red me wel. Ik heb veel energie voor de ander.

Gek he, dat je iets anders uitstraalt dan dat je eigenlijk verlangt? Vaak heeft te maken met voorwaardelijke liefde. Als ik voor jou klaar sta, mag ik er dan zijn, zie je mij, hou je dan van mij? Als ik alles op zij leg om jou te helpen, ben ik dan goed genoeg? Het klinkt wat dramatisch, maar als je goed kijkt naar je patronen zit er vaak een basisbehoefte achter.

En zo rond Valentijn, zou het niet mooi zijn als je eens wat liefde uitdeelt aan jezelf? Wat zou jij fijn vinden om dit weekend te ontvangen? Hier een paar voorbeelden:

  • een hele middag met je lievelingsboek op de bank, ongestoord
  • in bad met je lief (vraag het maar, wie weet)
  • je lievelingsfilm kijken met een vriendin, tissues included
  • een boswandeling of langs het strand
  • een liefdesbrief aan jezelf: wat is nu zo heerlijk, prachtig, leuk aan jou?
  • Een leuke workshop boeken waar je blij van wordt…
  • naar een zangavond, lekker samen zingen
  • muziek maken, pak je oude hobby op!
  • heerlijk swingen op je blote voeten (in Groningen en andere grote steden zijn wekelijks zulke feesten)
  • of iets heel anders… vul zelf maar in.

Kijk eens welke stap jij kunt maken, waar je blij van wordt, zo’n lekker warm gevoel van krijgt van binnen.

En die liefde voor jezelf, voor de ander, die hoeft niet perfect te zijn: het mag klungelig, met vallen en opstaan, rommelig, gebroken, zweterig en onzeker. Maar het mag! De liefde is er om gevierd te worden heel groots, of juist klein.

Lief mens: je hebt het helemaal verkeerd. Je kwam hier niet om de onvoorwaardelijke liefde te beheersen. Dat is waar je vandaan komt, en waar je naar terug keert. Je bent hier om te leren over persoonlijke liefde, universele liefde, rommelige liefde, zweterige liefde, gestoorde liefde, gebroken liefde, hele liefde. Gemengt met kwetsbaarheid, geleefd door klungeligheid. Gedemonstreerd door… het te verknallen. Vaak. Je bent hier niet om perfect te worden. Dat ben je al. Je bent hier om verrukkelijk mens te zijn. Als mens verbeterlijk en prachtig. Maar onvoorwaardelijke liefde? Stop met het herhalen van dat verhaal. Liefde heeft in werkelijkheid geen voorwaardes nodig. Het verlangt geen perfectie. Het vraagt alleen om er te zijn. En je best te doen. Dat je aanwezig bent. Dat je schijnt en vliegt en lacht en huilt en gekwetst wordt en heelt en valt en weer opstaat en verder speelt en werkt en dat je sterft als JIJ. Dat is genoeg. En dat is heel veel. 

vrij vertaald van Courtney A. Walsh

gele bloem