Thuis, home, eigen…. heerlijke woorden vind ik het. Het geeft me gelijk zo’n warm gevoel. De laatste tijd ben ik veel bezig met mijn plek, wanneer en waar ben ik thuis? Wat is thuis komen, thuis zijn eigenlijk?

Bijzonder om juist nu zo het thuiskomen in mij tegen te komen, nu zoveel ‘thuis’ in mijn leven verandert. De plek waar ik woon, waar mijn bed staat, waar ik tot rust kom is altijd erg belangrijk voor me geweest. Thuis voelde ook een soort intiem, ik nodigde niet zomaar mensen thuis uit. Met thuis had ik het gevoel ook veel van mezelf te laten zien. (dus ook mijn rommel, achterstallige dingen, ietwat verwaarloosde tuin etc.) Thuis was mijn gezin, die mij kennen met mijn ochtendhumor, en rechtop staande haren als ik net uit bed kom in mijn lievelingspyama.

Het afgelopen jaar ontdekte ik meer en meer dat thuis een gevoel in mij is. En niet eens zozeer afhankelijk van een vertrouwde omgeving of mensen. Ik voelde me thuis in de rivier in Spanje, ik voelde me thuis in een stromende workshopdag, ik voel me thuis in een knuffel van een dierbare, ik voel me thuis op een andere bank, ik voel me thuis op momenten dat alles precies op haar plek blijkt te vallen: volledig hier en nu. En ik voel me meer en meer thuis als ik mijn krachtige, eigenwijze hart mag laten stromen… Wat een rijkdom aan verschillende thuisplekken en momenten is er dan te beleven!

Thuis zijn gaat bij veel mensen ook over je veilig weten, je niet anders hoeven voordoen dan je bent. Je wordt gezien, gehoord, gekend in al je kunnen en soms ook niet kunnen. Door de ander en vooral door jezelf. Hoe zou het zijn als je dit gevoel eens bewust opzoekt? In een groep met gelijkgestemden waarin je echt de tijd hebt voor wat er in jou is en je mag laten horen? Heerlijk toch!

Mij helpt het enorm om mijn lijf hierin te volgen. Wat heeft dit lieve/ vermoeide/ energieke/ stille/bruisende lijf nodig? En durf ik deze behoefte te zien, er te laten zijn? Kan ik hier nu plaats voor maken, plaats voor wat er nu is in mij?

Thuiskomen bij jezelf: er valt veel over te zeggen. Want eigenlijk zijn we er al. Maar denken we dat we ergens anders (moeten) zijn. Geeft niets; ons lijf, onze zintuigen, en de natuur helpen ons om steeds weer aan te komen, het hier en nu volop te voelen: O ja, hier ben ik, hier ben jij. Het geeft rust, focus en ruimte om te ontdekken en spelen.

Op zaterdag 25 mei is er een mooie workshopdag, die Simon Wijma en ik begeleiden, met als thema: thuiskomen bij jezelf. De kosten zijn 35 euro (25 voor lage inkomens). Deze dag is de introductie dag voor de jaargroep Forgotten Hearts, maar is ook los te volgen. De dag duurt van 10.30 uur tot 16.30 uur in de Poort in Groningen.

Wil je meedoen? Meld je dan aan door een mail te sturen naar jezelf.nu@gmail.com. Je bent welkom!

Over de jaargroep lees je meer hier:  Forgotten Hearts