Dit weekend heb ik weer een stukje gelopen van mijn camino. Hiermee heb ik de eerste 100 km vanuit huis afgelegd. Er was regen, wind, zon, mooie mensen, dieren en veel stilte op mijn pad.

grown windows

Ook kwam ik dit tegen: Muur tegen geweld. Een prachtig initiatief van een boer in Elim die een muur tegen geweld bouwde op zijn grond. Deze moest afgebroken maar er kwam een nieuwe. Een muur waar iedereen die iemand verloren heeft aan zinloos geweld een gedenkbordje mag hangen. Of een herdenking mag houden. Ik werd er stil van…

muur-tegen-geweld

Toen ik verder liep bleef het in mij zoemen: een muur tegen geweld. Ik heb niet iemand verloren aan zinloos geweld, maar ik kom het wel in allerlei vormen tegen in mijn leven. En ik bleef vooral kauwen op geweld wat we onszelf aandoen. Want ik denk dat daar ook de kiem ontstaat van zinloos geweld naar anderen.

Meer moeten van jezelf, dan je eigenlijk aankunt; vrijen terwijl je eigenlijk geen zin hebt, eten terwijl je eigenlijk zo opzoek bent naar troost en liefde; een betere baan terwijl je ten diepste meer verlangt naar vrijheid of vrije tijd; lief zijn en zorgen voor de ander terwijl je zo verlangt naar zorg voor jou… en vooral voorbij gaan aan de zorg voor jezelf.

Ik kwam er al lopend ook weer achter hoe ik zelf gemakkelijk iets doordruk, omdat ik vind (!) dat het beter voor me is. Terwijl wat ik voel iets heel anders is. Als ik stil sta, en stil word merk ik dat wat ik voel, soms niet is wat ik wil horen, maar wat ik voel meer te zeggen heeft, dan wat ik denk te vinden. Snap je me? Herken je dat?

Als we nu allemaal eens bij onszelf kijken welk klein stukje geweld we de komende dagen minder gaan doen, gewoon vanuit liefde, liefde voor jezelf, liefde voor de ander, liefde voor het leven… Wat zou er dan veranderen voor mij, voor jou, voor onze wereld? Misschien, misschien ontstaat er zo wel ruimte voor meer liefde, je weet maar nooit!

muur-uitleg